થાકેલી આંખો અને ઉદાસ ચહેરો લઇ ને ક્યાં જાઉં?
મનની મક્ક્મતા અને હ્રદય ની શ્રધ્ધાને સાથે લઇ ક્યાં જાઉં?
શરિર મનને અને મન શરિર ને નબળુ પાળી રહ્યા છે;
સમય સંજોગો અને સંજોગો સમય ને આધીન થયા છે.
ચાલુ છુ,વળી દોડુ છુ અને ઉભી રહેવા મજબુર થઇ જાઉં છુ;
હસુ છુ,રમુ છુ અને બોલતાં બોલતાં જ મૌનમાં સ્થિર થઇ જાઉં છુ.
મને જ ખબર નથી હું ક્યાં જાઉં છુ પણ થોભવાનુ ગમતુ નથી;
નથી મંજુર આશા ઓ ને છોડ્વાનુ અને નસીબ સામે ઝુંકવાનુ પણ મંજુર નથી.
